|
11.12.2009
Geceden Sabaha Melek Can
Işık yerini karanlğa bırakırken soğuk sıcağa hasretti bir zamanlar.. Nerden neyle geldiği bilinmeyen rüzgar tozla sarmaşdolaş geliyordu ilerden. Yağmur hasretle koşarken toprağa, bulut hüzünle bakıyordu arkasından. Yağmurla toprağın vuslatı başlayınca rüzgarla tozun sılası başlamış oldu.. Toz çekilip giderken rüzgar arkasından bakakaldı. Yüreğinde bir acı hissettiği an rüzgar daha sert esmeye başladı. Yağmur rüzgarın etkisiyle savruldu. Toprak olanları çaresizlikle izliyorken bulut yüreğini boşalttı. Yağmur daha şiddetli yağmaya başladı. Rüzgar şiddetini arttırdıkça bulut kendini feda edercesine yağdırdı yağmuru... Yağmur kavuşunca toprağa ardından hüzünle bakan buluta aldırış etmeden yeni ekinler yeşertti toprağın kalbinde.. Karanlık ışıkla yokolunca soğuk sıcaklıkla eridi.
Yorumlar:
Diğer Yazıları:
• Beni kabul eder misiniz?
• Silgisiz Kalemsiz
|